Η προηγούμενη εβδομάδα με βρήκε βόρεια, στην Στοκχόλμη (μην με ρωτήσετε και εσείς αν ήταν ωραίες οι Σουηδέζες….) και μετά λίγο πιο νότια, στην Πράγα. Οπως είναι κατανοητό, ανάμεσα σε άλλα είχα βάλει στο μυαλό μου ότι πρέπει να δοκιμάσω ότι ιδιαίτερο προσφέρουν αυτά τα μέρη στην κουζίνα τους.

Οι βόρειοι φημίζονται για τα ψάρια τους, οπότε έφυγα από εδώ έχοντας στο μυαλό μου σημειωμένο με κόκκινα bold γράμματα “Πρέπει να δοκιμάσω σολωμό”… και δεν άργησα να το κάνω. Ένα πλωτό εστιατόριο στο ποτάμι με βραβείο Michelin, μια μεγάλη πιατέλα με διάφορα φιλέτα ψαριών ανάμεσά τους και σολωμός και φυσικά λευκό φρουτώδες κρασί.  ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ!

Θα μου πείτε σολωμό εχουμε και εδώ, πια η διαφορά… Η διαφορά ήταν στα υπέροχα καρυκεύματα με τα οποία ήταν παναρισμένα όλα τα ψάρια προκαλώντας ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΣΚΟΥ. Το κακό είναι ότι δεν έβγαλα φωτογραφία, γιατί δεν ήθελα να δείχνω τουρίστας (!!!!), αλλά φρόντισα να κρατήσω στο μυαλό μου όλες τις γεύσεις…

Ένα υπέροχο κόκκινο θέαμα!

Όταν την επόμενη μέρα βρέθηκα σε ένα τοπικό super market δεν έχασα την ευκαιρία να τραβήξω μερικές φωτογραφίες από τον πάγκο με τα τεράστια φιλέτα που ήταν αραδιασμένα. Ένα υπέροχο θέαμα- για την ακρίβεια ένα τέλειο κόκκινο θέαμα!

Πάγκος με φιλέτα σολομού και άλλα σε σούπερ μάρκετ της Στοκχόλμης

Δοκίμασα και πολλά γλυκάκια, ανάμεσά τους και η τάρτα που βλέπετε παρακάτω η οποία είχε γέμιση κρέμα λεμόνι  γαρνιρισμένη με μαρέγκα . Αρκετά ελαφριά θα έλεγα…

Ατομική τάρτα με γέμιση κρέμας λεμόνι και μαρέγκα

Λίγες μέρες μετά βρέθηκα στην Πράγα, όπου με το μυαλό μου  σε κατάσταση κομφούζιου από την κούραση… αναζητούσα μανιωδώς να φάω Sacher torte…  Μα φυσικά και δεν μπορούσα να βρω πουθενά, διότι η Σάχερ φτιάχνεται στην Β Ι Ε Ν Η!!!! Όταν μάθαμε τελικά ότι βρίσκομαι σε λάθος πόλη για να δοκιμάσω αυτό το γλυκό, έφαγα μερικές μπούφλες από την παρέα… (μην το πείτε πουθενά αυτό…).

Έτσι αρκέστηκα σε ένα “ταπεινό” σουφλέ σοκολάτας και παγωτό παρφέ βανίλια με σταγόνες καραμέλας… Μεταξύ μας ήταν απίθανο!!!!

Σουφλεδάκι με παγωτό και καραμέλα

Εύχομαι να έχω σύντομα την ευκαιρία να φύγω και πάλι στο εξωτερικό, μιας και η επιστροφή με γύρισε γεμάτη εικόνες που είχα για καιρό να αντικρύσω…

Share on Facebook