Τον τελευταίο χρόνο συνέβησαν πολλά, και η frabala, έμεινε πίσω, πολύ πίσω…
Ύστερα μπλέχτηκα με το ψωμί, που είναι μια τέλεια διαδικασία, και που με ενθουσίασε τρομερά, αλλά που άλλος χρόνος και για δεύτερη συνταγή, και όλα σε μια μέρα… Δουλεύω κιόλας…

Πράγματι έχω σταματήσει εκείνο το φρενήρη ρυθμό που έψαχνα μανιωδώς την συνταγή της επόμενης εβδομάδας, και τις Κυριακές από το πρωί στην κουζίνα. Τώρα πραγματικά δυσκολεύομαι, αλλά οι επισκέψεις στα διάφορα blogs και site μαγειρικής στην πραγματικότητα δεν σταμάτησαν ποτέ…

Υπόσχομαι δεν θα αποστασιοποιηθώ, απλά τα πειράματά μου θα είναι λίγο πιο αραιά…

Καλό χειμώνα να έχουμε…

Share on Facebook

Αυτή είναι μια συνταγή μιλφέιγ, ξέρετε… από αυτές που κυκλοφορούν μεταξύ μας σε μικρά χαρτάκια. Την τροποποίησα λιγάκι για να έρθει στα μέτρα μου και ορίστε… Η δόση αυτή φτάνει για ένα ταψάκι, όπως αυτά που φτιάχνουμε τις τάρτες. Απλή εφαρμογή και γρήγορη εκτέλεση!

Βουαλά:

Για την κρέμα

4.5 κοφτές κουταλιές κορν φλάουρ
2.5 φλυτζάνια γάλα (Προτιμήστε το μακράς διαρκείας)
1 φλυτζάνι ζάχαρη
2 αυγά
2 κουταλιές βούτυρο
1 κουταλάκι βανίλια

και 1 πακέτο έτοιμα φύλλα μιλφέιγ από αυτά τα μπισκοτάκια που μοιάζουν με μικρά σφολιατίνια.

εκτέλεση

Βάζουμε το γάλα να ζεσταθεί, μόλις αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε τη φωτιά, και ρίχνουμε τη ζάχαρη και το βούτυρο. Ανακατεύουμε να ομογενοποιηθεί το μείγμα και προσθέτουμε το κορν φλάουρ. Ανακατεύουμε ζωηρά για να μην σβολιάσει η κρέμα μας έως ότου πήξει, σε μορφή που να στέκεται στο κουτάλι μας. Αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα αυγά και τη βανίλια. Κρυώνουμε λιγάκι την κρέμα μας ανακατεύοντας συνεχώς.

Σε ένα ταψάκι περίπου 20 εκ. απλώνουμε τα μπισκοτάκια μας στη σειρά, καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Ρίχνουμε την μισή ποσότητα κρέμας.Στρώνουμε τη δεύτερη σειρά με τα μπισκοτάκια. Απλώνουμε και τη δεύτερη δόση της κρέμας. Τα τρίμματα και τα μπισκότα που έχουν απομείνει, τα θρυμματίζουμε και τα πασπαλίζουμε σε όλη την επιφάνεια του γλυκού μας. Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο να κρυώσει καλά. Καλό είναι να το αφήσουμε μια νύχτα στο ψυγείο ώστε να ‘τραβήξει’ η κρέμα και να πάρουν γεύση και τα μπισκότα.

Σερβίρουμε πασπαλίζοντας με άχνη ζάχαρη. Αυτό είναι!

Share on Facebook

p.lineh { line-height: 22px; margin-bottom: 20px; } h2.head2 { color:#666666; margin-top:35px; margin-bottom-15px; border-bottom:solid; border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: groove; padding-bottom:10px; line-height: 1;

}

Για το προζύμι

1 φακελάκι μαγιά ξερή ή 15 γρ νωπή
250 γρ αλεύρι δυνατό
2 φλυτζάνια νερό

Για τη ζύμη

1 κιλό αλεύρι δυνατό
3 κουταλιές μέλι διαλυμένες σε 2 φλυτζάνια ζεστό νερό
2 κουταλιές αλάτι

Το βράδυ της προηγούμενης ημέρας

Σε ένα ποτηράκι, διαλύω σε μια κουταλιά από το νερό, την μαγιά. Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύω το αλεύρι, το υπόλοιπο νερό και προσθέτω τη μαγιά από το ποτηράκι. Ανακατεύω.

Καλύπτω το μπολ με πλαστική διάφανη μεμβράνη και το τυλίγω με μια πετσέτα ή τραπεζομάντηλο, ώστε να διατηρείται ζεστή η θερμοκρασία του. Φυλάω το μπολ σε ζεστό μέρος, ώστε να φουσκώσει η μαγιά. Την επόμενη μέρα το πρωί ελέγχω τη μαγιά μου. Καταλαβαίνω ότι η μαγιά έχει πετύχει αν έχει φουσκώσει και έχει σχηματίσει πολλές και μικρές φουσκάλες στην επιφάνειά της.

Το πρωί της επόμενης μέρας

Το πρωί, φτιάχνω τη ζύμη. Κοσκινίζω το αλεύρι σε μια μεγάλη λεκάνη (υπόψιν ότι η ζύμη θα φουσκώσει), και σχηματίζω μια λακούβα στο κέντρο. Ρίχνω εκεί το προζύμι, το νερό με το μέλι, και το αλάτι. Αρχίζω να ανακατεύω το μείγμα πέρνωντας σιγά σιγά αλεύρι γύρω από τη λακουβίτσα μου, έως ότου το απορροφήσει όλο. Ζυμώνω έως ότου πετύχω μια λεία ζύμη. Σκεπάζω την λεκάνη μου με πλαστική διάφανη μεμβράνη, και στη συνέχεια τυλίγω και πάλι με ένα τραπεζομάντηλο.

Αφήνω να φουσκώσει η ζύμη, για περίπου 2.5 ώρες ή έως ότου διπλασιαστεί σε όγκο.

Ξεκινώ να πλάθω τη ζύμη μου και πάλι. Χωρίζω τη ζύμη σε 4 μέρη, τα ξαναπλάθω και φτιάχνω τα καρβέλια μου. Τα τοποθετώ σε λαδόκολλες δύο δύο αν χωράνε, σκεπάζω με 2 πετσέτες, εκ των οποίων είναι η μια στεγνή και η άλλη ελαφρώς υγρή. Αφήνω να φουσκώσουν για άλλα 40 λεπτά ή μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο.

Όταν γίνει και αυτό το φούσκωμα, ανάβω το φούρνο μου στους 250 βαθμούς σε λειτουργία πάνω – κάτω. Βάζω ένα άδειο ταψί στη μέση (χωρίς βουτήρωμα – λάδωμα). Στον πάτο του φούρνου βάζω ένα μπολάκι με νερό, για να δημιουργηθεί ατμός* μέσα στο φούρνο. Στο ζεστό ταψί βάζω τη πρώτη λαδόκολλα και αφήνω να ψηθούν για 45 λεπτά. Τα πρώτα 20 λεπτά βγάζω το μπολάκι με το νερό από το φούρνο.

Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο, αλείφουμε την επιφάνειά τους με πινέλο που προηγουμένως το έχουμε βουτήξει σε νερό. Αφήνουμε να κρυώσουν στη σχάρα εντελώς.

Σε αυτό το σημείο τα κόβω σε φέτες και τα βάζω στην κατάψυξη. Έτσι θα μπορώ να ξεπαγώνω όσες φέτες θέλω χωρίς να μπαγιατεύει άδικα ψωί.
Το αποτέλεσμα μου δίνει ένα καρβέλι με πολλή τραγανή κόρα και «γεμάτη ζύμη».

* Tip:
Για πετύχω πιο τραγανή κόρα στο καρβελάκι μου κάνω δύο πράγματα:
Αρχικά βάζω ένα μπολάκι με νερό στο φούρνο καθώς τα ψήνω, και στο τέλος αλείφω τα καρβέλια μου όσο είναι ζεστά με νερό για να «ατμίσουν».
Αυτό το έμαθα σε ένα από τα σεμινάρια που παρακολούθησα, μαθαίνοντας ταυτόχρονα
ότι όλοι οι επαγγελματικοί φούρνοι ψήνουν με ατμό.
Εξού και οι οικιακοί φούρνοι τελευταίας τεχνολογίας παρέχουν την λειτουργία ψησίματος με ατμό.

Ίσως το ήθελα λιγάκι πιο αλμυρό, την επόμενη φορά θα το προσπαθήσω…
Ψωμί παραδοσιακό – Done όπως θα έλεγε ο πασίγνωστος Gordon Ramsay…

Share on Facebook

}

Ο καιρός κρύωσε, σκεφτόμενη λοιπόν για το «τι θα φάμε αύριο», έψαχνα κάτι ζεστό που θα μου δώσει ενέργεια και θα μου φτιάξει και λίγο τη διάθεση κάτω από αυτό το χειμωνιάτικο σκηνικό.

Θυμήθηκα ότι στη κατάψυξή μου, διατηρούσα ζωμό κρέατος από μοσχάρι, οπότε βρήκα το θέμα απευθείας: σούπα!

Μετά σκέφτηκα ότι τα λαχανικά μου δεν ήταν τα κατάλληλα για σούπα, ο κιμάς όμως θα μου έδινε τέλεια γιουβαρλάκια.

Οκ λοιπόν, έλυσα και το γρίφο για το αυριανό φαγητό, και με συνοπτικές διαδικασίες έφτιαξα την σουπίτσα μου… Δεν είναι υπερβολή, αλλά στην ιστορία της σούπας γιουβαρλάκια που έχω φτιάξει η χθεσινή edition πήρε το πρώτο βραβείο!

Δεν έκανα τίποτα το διαφορετικό στη διαδικασία μαγειρέματος, άλλαξα μόνο ένα πράγμα: το ζωμό! Δεν χρησιμοποίησα νερό όπως άλλες φορές, με κάποιο κύβο νοστιμιάς, αλλά το ζωμό κρέατος που είχα στην κατάψυξη. Αυτό ήταν το συστατικό που άλλαξε τη γεύση, και έκανε τη διαφορά.

Το ζήτημά δεν είναι η σούπα που στο τέλος τέλος, μια σούπα είναι…

Eίναι τα συστατικά που χρησιμοποιούμε…

Πολλές φορές αναρωτήθηκα, «μα πως το κάνει;» και όταν έμαθα τις λεπτομέρειες παρασκευής, βρήκα την απάντηση.

Αν έχετε επισκεφθεί την Κρήτη, και δοκιμάσατε τον κρητικό ντάκο, θα διαπιστώσατε την νοστιμιά της ντομάτας με το παξιμάδι και την φέτα. Εγώ παραδέχομαι ότι είναι η πιο νόστιμη σαλάτα που έχω φάει ποτέ.

Γιατί είναι τόσο νόστιμα; Γιατί είναι τοπικά προϊόντα, γιατί φτιάχνονται από τους ίδιους τους κρητικούς και γιατί οι κρητικοί έχουν μεράκι σε αυτό που κάνουν!

Δεν θα ξεχάσω την συνομιλία που είχαν με ένα κρητικό σερβιτόρο, όταν σέρβιρε στο τραπέζι μας ντολμαδάκια. Πήρα το θάρρος να τον ρωτήσω αν τα συγκεκριμένα είναι κονσέρβα… Προβλήθηκε από την ερώτησή μου και η αντίδρασή του γρήγορα με έκανε να πάρω γρήγορα πίσω τη σκέψη μου. Όταν τα δοκίμασα, δικαιώθηκε.

Σκοπός μου είναι με αυτό το post να τονίσω την διαφορά στην ποιότητα και την διαχείριση των υλικών. Όταν η ποιότητα και η τεχνική είναι γνωστά αντικείμενα στην μαγείρισσα, τότε το αποτέλεσμα είναι θριαμβευτικό!

Share on Facebook

padding: 10px; display: block; margin-left: auto; margin-right: auto; }

Ο χειμώνας έρχεται, και προβλέπεται δύσκολος περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά.  

Αφιερώνω αυτό το post στις παλαιότερες νοικοκυρές, οι οποίες αντιμετώπιζαν τα οικοκυρικά σαν μια σοβαρή εργασία του σπιτιού, αναλαμβάνοντας στην κυριολεξία το ρόλο του CEO, Manager, Προέδρου και Επίτιμου μέλους Ο.Σ. (Οικογενειακού Συμβουλίου) στην κουζίνα!

Με αυτό το post θέλω να αναδείξω την προετοιμασία που έκαναν και κάνουν ακόμα οι νοικοκυρές κάθε χρόνο τέτοια εποχή, για να φυλάξουν στα ντουλάπια της κουζίνας τους, την φρεσκάδα και την νοστιμιά των θερινών προϊόντων.

Και επειδή όσο δυσκολεύουν τα πράγματα στην ζωή μας, η επιστροφή στις ρίζες μας και στις παλαιότερες συνήθειες παρατηρείται όλο και περισσότερο, θα το αναδείξω καταγράφοντας τις κυριότερες προετοιμασίες για το χειμώνα που έρχεται:

1 Σάλτσα ντομάτας ή ντοματοπολτός

Η σάλτσα ντομάτας χρησιμοποιείται σε μεγάλο ποσοστό (80% θα έλεγα ;;;) στα καθημερινά φαγητά που ετοιμάζουμε, και αυτό από μόνο του αρκεί για να ορίσουμε την σάλτσα ντομάτας ή τον τοματοπολτό, ως το βασικό συστατικό που πρέπει να έχουμε στο ντουλάπι μας για να θεωρούμαστε ετοιμοπόλεμοι!

Η σάλτσα ντομάτας, φτιάχνεται κατά κύριο λόγο από μια ποικιλία ντομάτας με την ονομασία ΡΟΜΑ. Οι ντομάτες ρόμα, είναι μικρές σε μέγεθος, έχουν περίπου οβάλ σχήμα, και ακριβώς λόγω του είδους τους μπορούν να παράγουν πλούσιο και αρκετό χυμό ντομάτας. Όταν κόψουμε μια ρόμα στη μέση θα δούμε το κατακόκκινο χρώμα της και το ζουμερό περιεχόμενό της.

Η σάλτσα ντομάτας γίνεται αφού τρίψουμε τις ντομάτες στο ρεντέ και τις βράσουμε σε μια κατσαρόλα, προσθέτοντας κατά βάση ρίγανη, πιπέρι και αλάτι. Πολλές νοικοκυρές προσθέτουν επιπλέον δαφνόφυλλα, κόκκινες πιπεριές και άλλες κρεμμύδι. Είναι στην προσωπικό γούστο της κάθε νοικοκυράς το περιεχόμενό της.

Στη συνέχεια η σάλτσα καυτή  τοποθετείται σε αποστειρωμένα βάζα τα οποία φυλάσσονται τοποθετημένα με το καπάκι προς τα κάτω, ακριβώς για να μην υπάρχει περίπτωση να πάρει αέρα το εσωτερικό του βάζου και η σάλτσα μας χαλάσει.

2 Σαλάτες τουρσί

Ένας παραδοσιακότατος τρόπος για να φυλάξουμε τα λαχανικά μας και να τα απολαμβάνουμε ως αλμυρές σαλάτες. Σαλάτα τουρσί σημαίνει διάφορα λαχανικά όπως πράσινες και κόκκινες πιπεριές, πιπεράκια, μπρόκολο, καρότο, κουνουπίδι, λάχανο, μαϊντανό, συντηρημένα σε αλατόνερο. Κάποιες νοικοκυρές τοποθετούν  στο αλατόνερο και λεμόντουζου ή ξινό .

3 Παστά ψάρια

Το παστό ψάρι είναι επίσης ένας φοβερός και τρομερός μεζές που συνοδεύει τέλεια τα ουζομεζεδάκια μας, την φακή και τη φασολάδα!

Συνήθως οι νοικοκυρές φτιάχνουν παστά τα  ψάρια όπως οι κολιοί, η λακέρδα, σαρδέλα, τα τονάκια. Αφού καθαριστεί καλά το εσωτερικό τους και αφαιρεθεί το κεφάλι, τα ψάρια τοποθετούνται μέσα σε χοντρό αλάτι, και σε σκιερό και δροσερό μέρος, αναμένεται να «ψηθούν», να απορροφηθούν δηλαδή όλα τα υγρά τους. Το πόσο παστό μας αρέσει να είναι το ψάρι μας, είναι θέμα γούστου επίσης. Σε άλλους αρέσει να είναι λιγάκι πιο ζουμερό ενώ σε άλλους τελείως στεγνό.

Σερβίρονται αφού πλυθούν από το αλάτι, μαζί με λαδάκι και λίγο ξύδι.

4 Εφοδιασμός της κατάψυξης

Όπως ακριβώς αγοράζουμε τα κατεψυγμένα λαχανικά από το σούπερ μάρκετ, έτσι μπορούμε να καταψύξουμε τα δικά μας φρέσκα λαχανικά και να τα απολαύσουμε οποιαδήποτε στιγμή το χειμώνα. Οπότε σε αυτή τη κατηγορία κυρίαρχα είναι τα μπιζέλια-αρακάς και τα φασολάκια. Μια άλλη πρακτική είναι η δημιουργία σαλάτας πιπεριές Φλωρίνης, όπου ψήνουμε κανονικά τις κόκκινες πιπεριές μας στο φούρνο και στη συνέχεια με λίγο λαδάκι τις τοποθετούμε σε σακουλάκια και αμέσως στην κατάψυξη. Οποιαδήποτε στιγμή οι πιπεριές Φλωρίνης είναι διαθέσιμες προς βρώση!

Αντίστοιχα, πολλές νοικοκυρές, τοποθετούν στην κατάψυξη τηγανισμένες μελιτζάνες για παπουτσάκι ή βρασμένο και καλά στημένο σπανάκι για σπανακόρυζο!

5 Κομπόστες

Αγαπημένες κομπόστες συνοδεύονται άριστα με παγωτό ή με κέικ! Συνήθως παράγουμε κομπόστες από ροδάκινο και αχλάδι.

6 Ζωμοί από διάφορα είδη κρεάτων και ψαριών

Ο ζωμός κρέατος μπορεί να απογειώσει μια σούπα λαχανικών, ή να χρησιμοποιηθεί για να νοστιμίσει για παράδειγμα μια σούπα φακής!

Μην διστάζετε να βράσετε κοτόπουλο, μοσχάρι, βοδινό ή ακόμα και γαρίδες ή ψάρια και να τοποθετήσετε τον ζωμό τους στην κατάψυξη! Οποιαδήποτε ώρα μπορούμε να ξεπαγώσουμε μια ποσότητα ζωμού και να φτιάξουμε στο πι και φί μια υπέροχη σούπα με διάφορα κομμένα λαχανικά ή κόκκινο τραχανά. Όλοι ξέρουμε το κόλπο με τις παγοθήκες, όπου σε μια παγοθήκη μοιράζουμε το ζωμό. Οι παγωμένοι κύβοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να νοστιμίσει μια σάλτσα ντομάτας για την μακαρονάδα μας.

7 Μαρμελάδες

Η φύση είναι πλούσια, και φροντίζει να μπορούμε να απολαύσουμε όλα τα γεύματά  μας και το χειμώνα. Γι΄ αυτό φτιάχνουμε μαρμελάδες! Μαρμελάδα ροδάκινο, φράουλα, σταφύλι, ακόμα και καϊσι ή δαμάσκηνο.

Η διαδικασία είναι επίσης απλή, βράζοντας το φρούτο με ζάχαρη, λεμόνι και γλυκόζη αν μας αρέσει και δίνοντας το χρώμα της αρεσκείας μας ανάλογα με το πόσο θα η βράσουμε!

8 Γλυκά του κουταλιού

Φυσικά από τη λίστα των προετοιμασιών δεν λείπουν  τα γλυκά του κουταλιού. Γλυκό πορτοκάλι, κεράσι, βύσσινο, συκαλάκι, καρυδάκι, κολοκύθι και πολλά άλλα μπορούν να γίνουν ένα τέλειο κέρασμα που συνοδεύει το καφέ μας.

Συμβουλή: συνοδέψτε το με γιαούρτι και θα ξετρελαθείτε!

9 Ζυμαρικά

Τραχανάς, φύλλα, κους – κους, χυλοπίτες και κριθαράκι με τα κατάλληλα εργαλεία, γεμίζουν τα ντουλάπια μας με σπιτικά ζυμαρικά.

10 Ποντιακά φύλλα – περεάκ

Το τελευταίο στοιχείο της λίστας αφορά τις πόντιες νοικοκυρές.

Βλέπω τη γιαγιά μου, κάθε χρόνο τέτοια εποχή να προετοιμάζει μαζί με άλλες γυναίκες του χωριού, τις ποντιακές πίτες ή όπως λέμε στη γλώσσα μας τα περεάκ!

Πρόκειται για μια ζύμη που γίνεται από αλεύρι νερό και αλάτι, και η οποία ψήνεται αφού έχει ανοιχτεί σε φύλλο μεγέθους όσο περίπου ένα μεγάλο τηγάνι.

Τα φύλλα περεάκ, τα χρησιμοποιούν οι πόντιες νοικοκυρές για να φτιάχνουν τις λεγόμενες πίτες περεάκ. Η πίτα περεάκ, γίνεται από διαδοχικά φύλα περεάκ, με γέμιση από βούτυρο και τυρί. Ότι ακριβώς υπήρχε διαθέσιμο στα χωριά μας τα περασμένα χρόνια! Πολλές πόντιες νοικοκυρές φτιάχνουν πίτες περεάκ και με γέμιση από σπανάκι.

Για να απογειωθεί η γεύση της πίτας, η πίτα περεάκ ψήνεται σε ξυλόσομπα ενώ άλλες νοικοκυρές την προετοιμάζουν στο τηγάνι!

Εσείς τι προετοιμασία κάνετε για το χειμώνα ;;;

Share on Facebook

καρπός του καφέ στην Βραζιλία

Ναι, πέρασε καιρός από το τελευταίο update στη frabala αλλά πολλά και σημαντικά πράγματα έχουν μεσολαβήσει αυτό το καλοκαίρι, και ευχάριστα και δυσάρεστα, με αποτέλεσμα να χαθώ τελείως από την κουζίνα μου.

Αν υπολογίσετε και το καλοκαίρι μαζί με τα μπάνια και τις διακοπές, συν ότι ‘σαν την Χαλκιδική δεν έχει’ τότε πιστεύω ότι θα με καταλάβετε απόλυτα…

Τέλος όμως οι δικαιολογίες, ας περάσουμε στο ψητό!

Μπορεί να απήχα από τα posts μου, αλλά η αναζήτηση του ευχάριστου συναισθήματος μετά την απόλαυση ενός υπέροχου πιάτου φαγητού ή γλυκού ή καφέ ή οτιδήποτε έχει σχέση με το στομάχι μας δεν την άφησα ποτέ…

Και τώρα που είπα ‘καφέ’ αρπάζω την ευκαιρία να αναφερθώ σε αυτό το μαγικό ρόφημα!
Δεν κρύβω ότι για χρόνια απολάμβανα μόνο τον δικό μας ελληνικό ‘φραπέ’ και περιφρονούσα επιδεικτικά τον espresso με την πρόφαση ότι έχουμε την τάση να προσανατολιζόμαστε μονίμως στα ξενόφερτα γούστα και να ξεχνάμε τα δικά μας!

Άργησα λίγο αλλά κατάλαβα γιατί πλέον ο κόσμος προτιμάει ένα υπέροχο ‘shot’ espresso για να ξεκινήσει την ημέρα του, και θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το post σε αυτά που έμαθα ότι αποτελούν τα μυστικά του! Και αφού λοιπόν έκανα την απαραίτητη έρευνα, προχώρησα στην αγορά μιας καλής οικιακής εσπρεσομηχανής. Ιδού τα συμπεράσματά μου:

Η παραγωγή ενός καλού espresso shot δεν εξαρτάται από το πόσα χρήματα θα δαπανήσουμε για την αγορά μιας καφεμηχανής. Μια ακριβή μηχανή δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι παράγει και καλής ποιότητας καφέ! Το αντίθετο μάλιστα, η παραγωγή ενός αρωματικού και γευστικού espresso αποτελείται από ένα συγκερασμό πραγμάτων. Θα προσπαθήσω να σας το αναλύσω βάζοντας σε μια σειρά τους παράγοντες επιτυχίας ενός καλού καφέ espresso:

1. Ο καφές. Το πιο βασικό από όλα αυτά είναι ο καφές! Και φυσικά καλής ποιότητας καφέ δεν προμηθευόμαστε επουδενί από το σούπερ μαρκετ, αλλά μόνο από εξειδικευμένα καταστήματα. Φυσικά ποτέ δεν περιμένουμε να έχουμε καλή απόδοση καφέ από έτοιμο κομμένο καφέ, μιας και το άρωμα και η φρεσκάδα του διατηρείται μια άντε το πολύ δύο ημέρες, και αυτό μέσα σε αεροστεγές δοχείο. Επενδύστε σε ένα καλό σακουλάκι καφέ σε κόκκους τον οποίο θα φροντίσετε να κόψετε στον δικό σας μύλο κάθε φορά που θα φτιάχνετε τον καφέ σας! (αυτός είναι ο δεύτερος παράγοντας!)
2. Ο μύλος. Ναι όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, ο προσωπικός σας μύλος καφέ, είναι το στοιχείο που θα κάνει την διαφορά. Μην σας φαίνεται περίεργο και υπερβολικό να έχετε το δικό σας μύλο στο σπίτι! Δεν είναι καθόλου! Όπως όλοι μας έχουμε όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την παραγωγή γλυκού ή φαγητού (κατσαρόλες, μίξερ, φόρμες και ταψιά), έτσι και ο μύλος άλεσης καφέ αποτελεί το εργαλείο που συμβάλει καθοριστικά στη παραγωγή ενός υπέροχου espresso shot! Σκεφτείτε την υπέροχη και ταξιδιάρικη μυρωδιά ενός καφεκοπτείου! Σκεφτείτε τώρα αυτή τη μυρωδιά στο σπίτι σας! Δεν είναι τέλεια;
3. Η μηχανή espresso.Και τώρα στο τελευταίο αλλά επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, η μηχανή σας! Μην τρομάζετε βλέποντας τα υπέρογκα ποσά που απαιτούνται για την αγορά μιας εσπρεσομηχανής, και ειδικά αν αυτή είναι σούπερ αυτόματη! Μην πιστεύετε όμως και σε αυτές τις μηχανές που παράγουν ένα φλυτζάνι espresso από μια κάψουλα! Σε γενικές γραμμές, μια καλή μηχανή παραγωγής espresso θα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον μεταλικό portafilter (το group που εισάγουμε την σκόνη του καφέ), το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να αποτελείται από καλαθάκι non pressurized. Προσέξτε το αυτό γιατί μόνο έτσι παράγουμε αυθεντικό espresso! Επενδύστε ένα προσγειωμένο ποσό της τάξεως των 200-300 ευρώ για αρχή σε μια espresso μηχανή και να είστε σίγουροι ότι θα απολαύσετε ένα espresso shot πολύ καλύτερο από αυτά που χρυσοπληρώνετε στα μαγαζιά της πόλης σας!

Δείτε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που μπορείτε να προμηθευτείτε άριστης ποιότητας ποικιλιών καφέ!

Θέλετε να μάθετε και άλλα για μυστικά για τον espresso ; Διαβάστε τα πάντα εδώ

Αφού λοιπόν έμαθα κάποια βασικά πράγματα για την παραγωγή καλού espresso προχώρησα στην παραγγελία μιας καλής μηχανής, την οποία αναμένω εντός των ημερών και είναι η παρακάτω. Έτσι ελπίζω ότι θα μυηθώ και εγώ στα μυστικά του espresso:

Συμβουλή: Δοκιμάστε ένα φλυτζανάκι espresso μετά το γεύμα σας, άλλωστε θα το έχετε παρατηρήσει ότι συμβαίνει στα καλά εστιατόρια. Θα σας βοηθήσει όχι μόνο στο να αλλάξετε τη γεύση που σας έχει απομείνει από το γεύμα σας, αλλά επίσης θα μειώσει το αίσθημα της βαρυστομαχιάς ή του πρηξίματος που μπορεί να νιώθετε. Επιπροσθέτως θα σας βοηθήσει στην καλύτερη πέψη!

Ελπίζω να σας βοήθησα με τις λίγες συμβουλές μου,

Καλούς καφέδες!!!

Share on Facebook

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα, ο ελεύθερος χρόνος έγινε ανύπαρκτος, και όταν υπήρχε μου ήταν αδύνατον να εμπλακώ με τις κατσαρόλες μου, μιας και είχα φτάσει στα βιολογικά μου όρια… ( Σε αυτό το σημείο πρέπει να ευχαριστήσω την μανούλα μου, για την βοήθεια… )

Θα μου πάρει λίγο ακόμα να επιστρέψω στο πρόγραμμά μου και σίγουρα αυτή η επιστροφή θα είναι δριμύτερη !!!

Εις το επανειδήν λοιπόν!

Share on Facebook

Λαμπροκουλούρες

• 2.5 κιλά αλεύρι δυνατό
• 180γρ νωπή μαγιά
• 6 αυγά
• 600γρ γάλα
• 300γρ βούτηρο
• 1,5 φλυτζάνι νερό
• 1 φακελάκι baking powder
• 2 βανίλιες
• 1 φακελάκι μαστίχα
• 1 φακελάκι μαχλέπι
• ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• το χυμό από ένα πορτοκάλι

Ξεκινάμε την μαγιά, ρίχνοντας την σε ένα μπολ με το νερό και μια κουταλιά ζάχαρη από την συνολική ποσότητα. Αφήνουμε να φουσκώσει, καλύπτοντας το μπολ με διαφάνεια.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι, ζεσταίνουμε το γάλα και ρίχνουμε την ζάχαρη να λιώσει. Λιώνουμε το βούτηρο ώστε να είναι χλιαρό. Χτυπάμε τα αυγά σε ένα μπολ.
Σε μια μεγάλη λεκάνη, ρίχνουμε το αλεύρι, κάνοντας μια λακουβίτσα στο κέντρο. Ρίχνουμε όλα τα υλικά μαζί και την μαγιά. Όταν ομογενοποιηθούν προσθέτουμε και το βούτηρο σιγά σιγά. Ζυμώνουμε απαλά, μέχρι το ζυμάρι να γίνει λείο και ομοιόμορφο, και μέχρι να ξεκολήσει όλο από τα τυχώματα της λεκάνης. Αν θέλουμε η ζύμη να κάνει κλωστές, δεν ζυμώνουμε αλλά διπλώνουμε συνεχώς την ζύμη.

Ανάβουμε το καλοριφέρ μας σε υψηλή θερμοκρασία (εγώ το ρύθμισα στους 26 βαθμούς), και προσέχουμε να μην ανοιγοκλείνουν οι πόρτες ώστε να επηρεάζεται η θερμότητα του χώρου μας. Σκεπάζουμε την λεκάνη με διαφάνεια, και τυλίγουμε με μια κουβέρτα. Βάζουμε την λεκάνη δίπλα στο καλοριφέρ μας και αφήνουμε να φουσκώσει. Εγώ χρειάστηκα 2 ώρες.

Η ζύμη μετά από 2 ώρες αναμονής

Ξεκινούμε το πλάσιμο, και κάθε φορά που μια κουλούρα είναι έτοιμη την τοποθετούμε στο ταψί, και την σκεπάζουμε με μια πετσέτα, περιμένοντας να φουσκώσει και πάλι η ζύμη. Χρειάζεται περίπου 30 λεπτά ή μέχρι να γίνει διπλάσια σε όγκο!

Πλεξίδα με 6 κορδόνια

Πλεξίδα με 6 κορδόνια

Αλείφουμε με αυγό, πασπαλίζουμε με σησάμι και ψήνουμε στους 180 βαθμούς σε λειτουργία αέρα για περίπου 20′. Αυτό εξαρτάται από το πόσο ξεροψημένα τα θέλετε.

Ολοκληρωμένη πλεξίδα με 6 κορδόνια

Πλεξίδα με 6 κορδόνια, αλειμμένη με αυγό και πασπαλισμένη με σησάμι. Έτοιμη για να μπει στο φούρνο, αφού έχει ξεκουραστεί για 30΄

Τα αποτελέσματα τα βλέπετε στις φωτογραφίες!!!

Λαμπροκουλούρες αφράτες και μυρωδάτες

Στρόγγυλη λαμπροκουλούρα, η καλύτερη και πιο όμορφη από τις υπόλοιπες!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Share on Facebook

Το εκπληκτικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι αυτό το γλυκάκι περιέχει ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ που όλοι λατρεύουμε, ΤΑΧΙΝΙ που προσωπικά μου αρέσει πολύ και ΜΕΛΙ αντί για ζάχαρη…

Είναι μια συνταγούλα αποδεκτή από όλους, τόσο από αυτούς που κάνουν νηστεία όσο και από αυτούς που δεν κάνουν…

Όσο για την θρεπτική του αξία…; ΣΟΥΠΕΡ ΘΡΕΠΤΙΚΟ!!!

Το ταχίνι συγκαταλέγεται στην λίστα των θρεπτικών τροφών, και εξαιτίας της υψηλής ποσότητας φυτικών πρωτεϊνών που διαθέτει, το καθιστά άριστη τροφή ιδιαίτερα στην περίοδο της νηστείας.
Ας δούμε πως φτιάχνεται…

Σοκολατάκια με Κουβερτούρα, Ταχίνι, Μέλι και Φυστίκια

• 250γρ ταχίνι
• 250γρ κουβερτούρα
• 100γρ βούτηρο σε θερμοκρασία δωματίου
• 100γρ μέλι
• Χοντροκομένα φυστίκια

Σε ένα μπεν μαρί, λιώνουμε την κουβερτούρα. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το βούτηρο και το ταχίνι. Μόλις λιώσει η σοκολάτα τη ρίχνουμε στο μείγμα με το το ταχίνι. Ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί. Προσθέτουμε το μέλι και τα φυστίκια. Αδειάζουμε το περιεχόμενο σε μια φόρμα για σοκολατάκια και παγώνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα.

Καλή απόλαυση!!!!

*πρόκειται για μια συνταγή του Στέλιου Παρλιάρου

Share on Facebook

Γι’ αυτό λοιπόν, έφτιαξα μια συνταγή ριζόγαλου την οποία κατατάσω στις καλύτερες συνταγές μου:

Ρυζόγαλο με άρωμα λεμόνι και κανέλα

Ρυζόγαλο με άρωμα λεμόνι

Για 6 ποτηράκια ριζόγαλο:

• 3 φλυτζάνια γάλα
• 1/2 φλυτζάνι ρύζι
• 1/2 κούπα ζάχαρη
• 2 κουταλιές κορν φλάουρ
• 1 πρέζα βανίλια
• 1/2 φλυτζάνι νερό
• ξύσμα από 1 λεμόνι
• κανέλα για το πασπάλισμα (αν θέλουμε)

Αρχικά βάζουμε το ρύζι και το νερό σε ένα κατσαρολάκι να βράσει μέχρις ότου απορροφήσει όλο το νερό. Χρειάζεται περίπου 15 λεπτά.
Στο διάστημα αυτό ζεσταίνουμε το γάλα, και αφού το αποσύρουμε από την φωτιά προσθέτουμε τη ζάχαρη, το κορν φλάουρ, και ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε το γάλα στο βρασμένο ρύζι και σε  χαμηλή φωτιά αφήνουμε να δέσει καλά το μείγμα. Χρειάζεται περίπου 10 λεπτά.
Στο τέλος προσθέτουμε το ξύσμα λεμονιού.

Όταν είναι έτοιμο, κρυώνουμε το ρυζόγαλο σε κρύο μπεν μαρί με πάγο.
Σερβίρουμε στα ποτηράκια μας.

Καλή απόλαυση!!!!

Ρυζόγαλο με λεμόνι

Share on Facebook